.keep.me.alive.

-ne kadar derine ceksen de beni, nefes almaya var niyetim. karanliklara gomulurken bile; bu dunyadan vazgecmeyecegim.-

:Don Quijote:

saatler eriyor.
tik tak tik tak.
kendini kedi sanan beyaz çoraplı ineklerin yansıması var dışbükey aynada.
gala gülümsüyor.
tik tak tik tak.
bense hala milka diyorum.
korsanların kuru kafalı şapkaları aklımda.
siyah
beyaz
tik tak tik tak.
dünya umrumda değil.
-

"19+2"

iyi ki hep vardin

yuzyillardan beri ruhumdaydin

nefes almak hic bu kadar guzel olmamisti

ve sevmek

hic bu kadar gercek bir ruya gibi dogmamisti icime...

ruhuma kattigin ruhun

yasamima kattigin yasam

ve yuzume kattigin gulumseme ile

iyi ki var olansin...

nice yillara melek

birlikte

sonsuzluga...

missechoes'08

::hiding in echoes::

yankilari ruhunun

dokuluyor birer birer sararan yapraklar gibi dar-agacindan omurunun

ardina saklandigin kelimelerin

soyundugun cumlelerin

yetmiyor nefes almana

soruyorsun

sorguluyorsun nedenini

anlamiyorsun

anlayamiyorsun nedensizligini

tutuyorsun soylemek istediklerini

ne var ki

saklanamiyor senin kadar yoklugun

neresinden bakarsan bak hayat-in-a

bir kahkaha patlativeriyor

futursuzca.

ne guluyorsun buna

ne kiziyorsun

her an-a olan o soguk durusunla

yanilgilarina

sanrilarina

ruya olusuna

gercekligine ve sonsuzluguna

gozlerini kapatiyorsun.

bir kez daha

hosgeldin

yankilarina.

missechoes'08

bi'haber

düş yorgunluklarından sıkıldım yeter!

bırakın yakamı.

çekin elinizi rüyalarımdan!

ben artık oynamıyorum!

mormenekshe'08

my angelica

"
floydian
floydian
floydian
"

inandığım tek masal.
ve her an özlediğim.

elin
elimde mi?

missechoes'08

"and other, incessant, lustral masquerade, once again"

(*)
hayat
bir kere daha ihanet ediyor bana
bazı şeylerin asla değişmeyeceğini kabul et-meliyim!

o küçük düşüncelerinizle
büyütün hadi ıstırabımı
ve terkedin beni
bir kaç küçük renk-li hapın ellerine
kendine gelir belki düşüncelerim diye!

evet! düşüyorum! yere çarpmama ne kadar kaldı ki!
neden parçalanıyor-um, bilmiyorum, bunu size söyleyemem
neden yalnız-lık la başbaşa kalmayı seçtim
umrunuzda mı?

gerçekten
kontrolü mü kaybediyor-um?

ve bir son geliyor -işte karşımda!-
şimdi farkettim neler olabileceğini
uyuyamıyorum, öyleyse -vurun!-
derin bir nefes alayım önce
ve sanki güçlüymüşüm gibi
bir maskeyle örtün üzerimi

izni-m-le
şimdi yine
kontrolümü yitiriyor-um!

(*)


...

-gece yarısı-

darmadağın sevişmeler
düşüncelerim darmadağın

10 yıl önceyle
10 yıl sonrasının
arasında
sıkışmış kalmış gibi ben'im


-zaman(!) tavşanı, koşar adımlarla geçip gidiyor-

boğuluyor
siz delilik sınırına yaklaşmaktan korkan ödleklerce
görünmesi güç
şizofren bir hayalin eli tarafından
hayallerim


-rüya-

kontrolü kaybediyor zamansızlığım
hiç olmayı seçmiş tüm hikayeler,
peri masalları örtüyor bir tek üstünü çocukluğumun
üşümüş-üm
penceresi açık kalmış kabuslarımın
ve sonra bir an yanıyor ruhum alev alev
bir kaç damla gözyaşına atılan
soğuk cümlelerden
gerçekle hayal arasında bir yerde
can çekişiyor-um
düştükçe kendi içime


-karanlık-

büyütmek ne zor kendini
anlamaya çalışmak
gün-ü ve
her gün neden döndüğünü dünyanın
bir gece yarısı çığlığına sarılıp ağlamak -saatler tik tak-
ve düşünmemek için son-suz-luğu
bedenini boşluğa bırakmak..


-melankoli-

ne zor hem
kocaman bir kadın
hem
küçücük bir kız çocuğu
olmak
ve
hiçbir zaman
nefes
alamamak


-kontrolü
kaybediyor-


hadi büyüt-ün beni şimdi!


-kahkaha atıyor-

.

-sessizlik-


mormenekshe 2008

*Anathema-Lost Control

"buzdan kale ve ateş-ten ruh"

kendime çok-um, yokum ki aslında. hiçkimseyim ve hiçbiriyim. hepsiyim ve hepbiriyim..
bulanıyor bilincim. var-lığım olmamalıyıma gidiyor koşar adımlarla.
ne geceyim
ne gündüz
ne siyah ne beyaz
kendimi kovalıyorum uçamayan dairemde.
bir kadehim bir de kırmızım,
bir dal da cigaram oluyorum.
bunlardan başka
bir de
cümlelerimde
yok-oluyorum..
tek bildiğim bu hayata dair.
bağırıyorum.
kimseye ve herkese
kendime ve hiçbirine
anlatamıyorum..

mormenekshe '08

PF - Hey You

"bağır-ı-yorum"

"susuyorum..cümlelerim takıldı boğazıma..kendi cümlelerimle astım ruhumu ay ışığına..kendi içime dönüyorum..şehir karanlık..düşlerimse simsiyah..susuyorum.."*

mormenekshe'08

*PF-High Hopes

"1"

...
taktı karanlık yüzüne maskelerini
öfkeydi adı
nefretti
hırsın şiddete
gücün acımasızlığa dönüştüğü yerdeydi

tarih
mayis'in biri'ydi.

boylu boyunca uzanmıştı soğuk kaldırıma
elinde kılıcı,
parladi gozleri.
ne kadın dedi
ne çocuk
ne yaşlı
ne hasta
ne güneşi görebildi parlayan asırlık çınar ağacının ardından,
ne sevinç çığlıklarını duyabildi deniz aşırı ülkelerden yüreği

tarih
mayis'in
biri'ydi.

biri
tozların ve lekelerin artık yer ettiği
barış'ın adının bilinmediği
yüzyılın tarihine o anları kaydetti.

tarih
mayis'in biri'ydi.

mormenekshe '08

"22 Mart"

...ayni anda hem kadın, hem cocuk, hem ilk defa sevildigini hisseden kücük bir kiz, hem de sonsuz yillarca sevilmis bir melek gibiydin...


Floydian, Mart 2008

"yok-mus"

yok oldum
aslına bakarsanız belki de hiç yoktum
bir küçük iğne sapladılar düşlerime
söndüm.

gözümü açtım
gerçek sandığım düş'ten düştüm
sarsıntıyla uyandı bedenim
gördüm
gerçek olan hiçbir anda
yokmuşum.

"evet biraz acıttı canımı bu. biraz sonsuzluğa sarılıp uyursam eminim hepsi geçer."

mormenekshe'08

alice korkuyor mu...

hiç olmadığı kadar mutlu bir anda
alice
kırdı camdan kalbini
prensin
hiç olmadığı kadar
soğuktu.
hiç olmadığı kadar
ağlamak istedi.
hem
bıçaklardan korktuğunu bir tek o biliyordu
geceleri saklardı onları korkmasın alice hiç diye.
bir gece açık unuttular penceresini eski seslerin.
prens
bilemezdi
bir bıçağı eline alıp alice'in
saplayacağını ruhunun orta yerine
bilemezdi alice
yaşların akıtılmaması gerektiğini ortalığa savrulmuş sözcüklerle...

kırmızı papuçları alice'in
gözyaşıyla ıslandı.
.
gülümsemesinin tablosu
karanlığa boyandı.
.
.
.
mormenekshe'08

pink floyd
"careful with that
axe
eugene"

-absinth güncesi-

çivi gibi saplandı sözcükler boğazıma
canım acıyor..
bazı geceler çığlık çığlığa
sessiz harflerim doğuyor
susuyorum
seslerin kutsal sayılmadığı bir ülkede
bağırıyorum
susmanın ayıp karşılanmadığı bir resimde
van gogh'u anıyorum

bir kaç damla alkolle boyanmadan damarlarım
ağlayamıyorum.

mormenekshe '08

körebe

"BEN'SİN...BENDENSİN...RUHUMUN NEFESİ,SESSİZLİĞİMİN SESİSİN."

yoktun,bir an var oldun.
kayboldun..
sonra bir anda varlığım oldun...
zaman geçti...
kaybolduk...
'biz'dik.
'Biz'sizdik..
kör gecenin ebesiydik.
sobelendik...

sen yoktun.
varoldun.
sonra.
yok oldun.
sonra.
yeniden varoldun.
seni buldum.
kaybettim.
sonra yeniden buldum..
vardın uzaktın.
yoktun çok uzaktın.
sonra vardın, çok yakındın.
o an zaman durdu.
olmadık hiç.
olduk hep.
sen olduk.
ben olduk.
biz. olmadık belki.
ama.
birbirimizde olduk.
sürekli olan bir biz hali olmadı ikimizden.
gerçek! hayatlarımız.
dünyadaki varlıklarımız!
buna izin vermedi.
ama o yaşadığımız her an.
birbirimiz olduk.
birbirimizin olduk.
ondan sonrası.
dünyaya dönüş...
şimdi yine varsın.
ve çok uzaksın.

"özlem dolu ruhum ruhuna erişmeye hazırlanıyor...ruhsuz bi beden olmak bedensiz bir ruh olmaktan daha kötü...."

mormenekshe ??

pink floyd "echoes" "speak to me breathe in the air" "careful that axe eugene"

"cümlelere ağıt"

.

korkuyorum, kelimelerimi kaybetmekten simsiyah sayfalarda. söylediğim her sözü, terkediyor düşüncelerim. çarptıkları boşlukta anlamlarını yitirirler diye. korkuyorum.

yine de

yazıyorum.

yazmadan içimi kemirenlerden kurtulamıyorum.

ne yana dönse içimdeki sesler

yankılanacaklar bir an gelince. biliyorum.

yazıyorum.

yazdıkça;

dilsiz kalacak bir sonraki sancıya kadar hikayelerim,

korkuyorum.

her noktanın sonunda;

kendi ayağıma dolanıyor cümlelerim

susuyorum.

mormenekshe'08

Gercek!

...
mor
bir
bulut.
gemi.
ay.
masal?
...


nefesim yetmiyor yazmaya. içime çektiğim hava dumanından acı bir tekliğin. ciğerlerim yanıyor sanki. nefes aldıkça yeni gözyaşlarım doğuyor. gece karanlık. soğuk. ve yalnızlık demek.

belki de sadece
özledim..
içime çekiliyorum.
yolculuk
başlıyor yine...
.
özledim...


mormenekshe'08